شبکه های ارتباطی انسان چندین نسل را پشت سر گذاشته ، از شبکه های ارتباطی که به تمدن های اولیه بازمی گردد تا نسل های جدیدترارتباطی که حاصل انقلاب صنعتی است.شبکه های اجتماعی مبتنی بر اینترنت آخرین این نسل ها هست .نوع و لوازم ارتباطی هم در این شبکه ها خاص خود است…

می خواهم از دو منظر به ارتباطات فضای مجازی نگاه کنیم….

یکی ارتباطات عاطفی درفضای مجازی.
ودیگری زندگی اسلایسی
به دلیل طولانی شدن مطالب، قسمت اول را امشب و قسمت دوم را فرداشب در خدمت دوستانم هستم.
امیدوارم اندکی موثر و مفید واقع شود.
در مورد اول به قول احسان محمدی، فریب زندگی اسلایسی را نخوریم.
هرکسی حق دارد هر قطعه و برشی از زندگی خود را که دوست دارد ، به نمایش بگذارد اما ما حق نداریم آن یک قطعه را ” تمام” زندگی او فرض کنیم وزندگی خودرا با او مقایسه کنیم که منجر به احساس ناکامی شود.
زندگی اسلایسی می تواندآفت آرامش مان باشد اگر باور نکنین که بسیاری از عکس هایی که میبینیم و حرف هایی که می شنویم تنها برش هایی گزینش شده اند و نه تمام آن.
این تصویر که زندگی مشترک فقط آن لحظه است که بوی خوش قورمه سبزی درفضای خانه می پیچد یا مردی می نشیند به بافتن گیسوی زن، یک فانتزی زیباست.که شاید در پشت ان قاب حقیقتی وجود نداشته باشد.
مردی که خسته از جدال دریک زندگی بی رحمانه به خانه برمی آید و هنوز ذهنش درگیر پرخاش رئیس و ضرر و زیان از معامله و ترافیک و بی ثباتی بازار و…است، دل و دماغی برایش نمی ماند که شب بنشیند به بافتن گیسو.البته که اگر این کاررا بکند عجب مرد نیکویی است اما اگر هم حال و حوصله نداشت، دلیل برفقدان عشق و دوست داشتن نیست.آن یک عکس را هم که دیده اید دلیل برخوشبختی تمام وقت آن زوج نیست.یک برش دست چین شده ازیک زندگی است.
کارل گوستاو یونگ روانپزشک سوئیسی میگوید: هر فرد و جامعه ای “لایه ای” دارد که ترجیح می دهد درباره آن سخن نگوید زیرا این لایه حاوی زشتی ها، ناتوانی ها و نقص های آن فرد یا جامعه است. یونگ این لایه را “سایه” نامید. این فرد یا جامعه سعی می کند با اتخاذ نقابی (که معمولا حاوی زیبایی ها، توانمندی ها و پیشرفت هاست) سایه خود را پنهان و کتمان کند. اما سایه بی صدا نمی ماند بلکه گه گاه از منافذ و تَرَک های نقاب به بیرون تراوش می کند و خود را آشکار می سازد.
باید مراقب نمایش های فضای مجازی باشیم و آن روی سکه تظاهر و تملق و تقلب را هم ببینیم تا دچار ناکامی نشویم.
مردی که عکس از ماشینی که خریده منتشر میکند، دشواری خریدن آن را علنی نمی کند.فتح قله ها لذت بخش است اما قبل از آنکه کسی نوک کوهی فاتحانه عکس یادگاری بگیرد، باید رنج بالارفتن از آن را به جان بخرد.عرق ریختن، زمین خوردن، تحمل سرما و گرما، و…
واما بخش دیگر ی که در ارتباطات فضای مجازی صورت می گیرد، ارتباط های عاطفی ست، که متاسفانه بسیار دچار آن هستیم.و من جسارتا قصد دارم درمورد ان صحبت کنم.
اهمیت و جایگاه شبکه های اجتماعی مجازی در دنیای امروز به عنوان یکی از اصلی ترین راه های برقراری ارتباطات و تبادل اطلاعات و ابزار مناسب توسعه ی دانش، و اندیشه است.
افزایش این شبکه‌ها به گسترده‌تر شدن زنجیره های ارتباطی، شکل گیری فکر، دوست‌یابی و استفاده مثبت و سالم از دیگران کمک کرده است اما در جامعه ما به سبب تاخر فرهنگی، افزایش شبکه‌های اجتماعی بیشتر به‌صورت منفی و آسیب بروز پیدا کرده و نمود منفی آن بیشتر است.
در کشور ما قبل از اینکه آموزشی دراستفاده از تکنولوژی صورت بگیرد، وفرهنگ استفاده درست ازآن آموزش داده شود، تکنولوژی وارد می شود. در صورتی که باید ابتدا آموزش لازم را ببینیم سپس آن تکنولوژی را وارد کنیم حتی در مواردی هرگز آموزش نمی‌دهیم؛ در واقع ما هنوز آموزش مسئولیت ورود به دنیای مدرن را ندیده‌ایم.
درفضای مجازی گاهی از طریق عکس های پروفایل، و یاعکسهایی که به اشتراک گذاشته می شود و اکثرا همراه با افکت و فوتوشاپ هاهستند،و واقعی نیستند ، یکدیگر را می بینند، و شخص براساس همین عکس ها یک تصویر ذهنی و شرایط ایده آل از طرف مقابل برای خود می سازد و آمال و آرزوهای خود را در آن عکس می بیند.اما اگر در درعالم واقع یکدیگررا ببینند متوجه می شوند که باآنچه در ذهنشان ساخته اند بسیارفاصله است.
گاهی نیز عشق های مجازی رخ می دهد.که در حقیقت این ها نمی تواند عشق باشد بلکه محبت های آسیب زا است.
رد و بدل شدن تکست های پیاپی باعث بروز احساسات واهی، تپش قلب و ترشحات هورمون می شود که این ها ناشی از ضعف ارتباطی ماست چرا که عشق حقیقی به این سادگی رخ نخواهد داد، مسیری دارد که باید طی شود.میتوانیم با نگاه اول نسبت به یک انسان حس خوبی پیدا کنیم اما ایا این شخص حاصل عشق بالغ خواهد بود؟
فرهنگ گفت‌و‌شنود در جامعه ما رشد نکرده است .
فضای مجازی به نوعی تمرین گفتگو است؛ باید بدانیم که می‌توانیم در این فضا با یکدیگرصحبت کنیم و تعامل سالم داشته باشیم؛ باید آگاهی جوانان را در خصوص عشق‌ورزی و روابط سالم بالا ببریم، باید مفهوم درست و تعریف صحیحی از عشق به جوانان بیاموزیم تا در هنگام رویارویی با چنین رابطه‌ای، بتوانند عشق خلاق و سالم را تشخیص دهند.
جامعه ما به دلیل گرسنگی جنسی، بیشترین جست و جو و استفاده از شبکه‌های مجازی را پیرامون مسائل و فضاهای جنسی داشته است.
فضای مجازی هم می‌تواند تهدید و هم فرصتی برای استفاده مثبت و کارآمد باشد پس باید برای استفاده سالم و مؤثر از آن در تمامی زمینه‌ها تلاش کنیم؛ سبک زندگی مجازی باید در جامعه آموزش داده شود و به مردم بیاموزیم که در این فضا نیز می توان سلامت روان داشت؛ می‌توانیم احساسات مثبت به یکدیگر ببخشیم و دوستان خوب و مفیدی پیدا کنیم.
باید درباره بسیاری از موضوعات درجامعه خودمان کارکنیم از جمله سلامت روان.
دختران و پسران ما اکثرا نمی توانند در روابط خود موفق باشند چرا که از تضادهای درونی خود رنج می برند و این تعارضات در روابط ان ها گسترش پیدا میکند.درمیان ما کمتر می توانیم شخصیت های مستقل ببینیم و اکثرشخصیت ها وابسته است .واحتیاج به یک والد حمایت گر در همه زمینه ها داریم.
واما دراین میان هستند کسانی که با عزت نفس و متانت فکری و با شخصیتی توانمند، با افراد دیگر ارتباط سالم برقرارمیکنند ودر هرصورت وزن خویش را حفظ می کنند…ارتباط ، در توسعه شخصیت های انسانی ، تکامل زا است.پس سعی کنیم ازفضای مجازی ، در راستای ارتباط های سالم و تبادلات عقلی استفاده کنیم و جهانی آزادتر و سالم تر را رقم بزنیم.

لینک کوتاه
http://abrishampress.ir/?p=32402

  • نویسنده : نورا نوری صفت