شاید لازم باشد به همه یاداوری کنم که بازی با کرونا بازگشتی ندارد که در آن‌جا بتوانیم گل خورده را جبران کنیم. متاسفانه این بازی، بازی مرگ و زندگی است پس باید از همه توان خود استفاده کنیم.

مدتی است شهر و استان من مورد هجوم بی‌رحمانه ویروس #کرونا قرار گرفته است و هر روز که می‌گذرد ویروس پیشروی و ما عقب‌نشینی بیشتری می‌کنیم. در روزهای اول هفته گذشته همه کادر پزشکی در صحنه حاضر بودند و هر روز که گذشت، همراه مردم، تعداد بیشتری از همکاران‌مان گرفتار و از چرخه درمان خارج شده‌اند. اگر در روزهای اول ادعا می‌شد که موارد زیادی از سردردها و لرزها ناشی از آنفلوانزا و سرماخوردگی است، حالا کاملاً مشخص است که در اکثر موارد با اشکال خفیف یا شدید بیماری کووید-۱۹ مواجه هستیم.

متاسفانه استراتژی تصمیم‌گیران نیمکت‌نشین این بازی که حمایت یکجانبه از بخش بستری دولتی است، راهی جز شکست ندارد. اختصاص ده‌ها بیمارستان به کرونا نیز کافی نیست. به‌زودی کادر بیمارستانی فرسوده خواهند شد. این استراتژی همکاران‌مان را در بخش‌ دولتی مستاصل و در بخش خصوصی همچنان بی‌پناه خواهد کرد.

تاکنون هیچ کمکی در تامین مواد بهداشتی و حفاظتی بخش خصوصی نشده و حتی کانالی برای خریداری این اقلام معرفی نشده است. حتی دیروز شنیدم مدیران بخش دولتی در اقدامی ناجوانمردانه با ارسال پیامک به پرستاران بخش خصوصی (با وعده استخدام) از آن‌ها خواسته‌اند به بخش دولتی بپیوندند؛ یعنی پرستارانی که هم‌اکنون نیز در صحنه حضور دارند! متاسفانه این‌ها از ساده‌ترین اشتباهات رهبری تیم سلامت استان ماست.

شاید لازم باشد به همه یاداوری کنم که بازی با کرونا بازگشتی ندارد که در آن‌جا بتوانیم گل خورده را جبران کنیم. متاسفانه این بازی، بازی مرگ و زندگی است پس باید از همه توان خود استفاده کنیم.

دوستان تصمیم‌گیر در ستادهای متعدد بحران!
ظرف چند روز گذشته باید برای شما هم مشخص شده باشد که استراتژی گسیل همه بیماران به بیمارستان، کاملاً غلط است. بسیاری از این بیماران نیاز به بستری در بیمارستان ندارند و با دریافت دارو و ایزوله شدن در خانه می‌توانند کم‌کم بهبود یابند. بسیاری از بیماران خود نیز به این نتیجه رسیده‌اند و بسیاری نیز جرات رفتن به بیمارستان‌های دولتی را ندارند و ترچیح می‌دهند در خانه بستری شوند. دوستان، توجه کنید که اگر دارو به میزان کافی در دسترس بخش سرپاپی قرار گیرد، از فشار بر همکاران بیمارستانی ما کاسته خواهد شد.

هنوز هم برای اطرفیان و نزدیکان مبتلایان فکری نشده و این‌ها با وجود آلودگی، در شهر و منطقه می‌چرخند. متاسفانه امروز باخبر شدم که در آستانه اشرفیه مراسم ترحیمی برای یکی از مقامات سیاسی با حضور تعدادی از اعضای ستادهای بحران منطقه تشکیل شده است. آیا اشتباهی از این بزرگ‌تر هم می‌توان کرد؟

همشهریان و هم‌استانی‌های مقیم شهر و استان و خارج آن و لاهیجانی و گیلانی‌های خارج از کشور!
پزشکان و پیراپزشکان همشهری شما تا پای جان در کنار مردم خود ایستاده‌اند؛ اما این ایستادگی بدون دارو و تجهیزات بهداشتی چندان دوامی نخواهد داشت. از قراین پیداست که ما حداقل چندین ماه گرفتاریم و چاره‌ای نداریم که در خانه با این ویروس زندگی کنیم و آن را در خانه کنترل کنیم. عمق بحران آن‌قدر زیاد است که بخش دولتی در تامین وسایل و داروی بخش دولتی مانده است. شما ما را یاری کنید! ما دارو و وسایل می‌خواهیم، چه از داخل کشور و چه از خارج آن.

مردمان مظلوم و مهمان‌نواز گیلانِ سرسبز خانه‌نشین شده‌اند؛ اما در تلاش‌اند که کرونا را در خانه شکست دهند. به ما دارو و وسایل حفاظتی و بهداشتی برسانید. در داروخانه های ما نه ماسک وجود دارد و نه الکل. ما پزشکان شهر با دست خالی به جنگ رفته‌ایم‌. ما را رها نکنید!

در شهر من، لاهیجان، نهادی مردمی به نام «کمیته اجتماعی مبارزه با کرونا» (کام‌ بک) تشکیل شده تا بتواند با به صحنه آوردن و مدیریت تمامی تلاشگران جامعه در مبارزه با کرونا، حرکتی ملی را پی‌ریزی کند. اگر ما را یاری کنید، ما توان تغییر نتیجه این بازی مرگ و زندگی را داریم. این شهر و استان خانه ماست و ما توان بردن در خانه را داریم

لینک کوتاه
http://abrishampress.ir/?p=30303