چرا گيلانيان در دو دهه اخير نتوانسته‌اند سهمي درخور و شايسته در كابينه داشته باشند؟

باز هم گيلان در تغييرات كابينه عقب ماند و نتوانست سهمي در آن داشته باشد. بارها گفته و شنيده شده است كه چرا گيلانيان در دو دهه اخير نتوانسته‌اند سهمي درخور و شايسته در كابينه داشته باشند؟ گرچه در دولت دهم و در اواخر آن با يك تغيير چند ماهه، گيلان توانست در زماني كه در آن دولت نه معاون رئيس جمهور داشت و نه وزير، و تنها در شرايطي خاص توانست در آن كابينه و با حمايت همه نمايندگان گيلان در روز رأي اعتماد مجلس، اسدلله عباسي نماينده دوره‌هاي هفتم و هشتم را به‌عنوان وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي در دولت داشته باشد. اين درحالي است كه گاهي گيلانيان مدعي بودند كه وقتي ما در دولت نماينده‌اي همچون محمد باقر نوبخت در سطح عالي داريم، چگونه بايد ظرفيت‌هاي گيلانيان به دولت شناسانده شود و يا حامي مهم و بزرگي در دولت داشته باشد تا بتواند از گيلانيان در سطوح عالي دولت استفاده شود؟
در همين تغييرات اخير در دولت كه اتفاق افتاد، چند نكته حائز اهميت است. از ميان چهار وزير معرفي شده، ۳ وزير سهم استان‌هاي مازندران، آذربايجان شرقي و اصفهان بوده است. وزير امور اقتصادي و دارايي اهل بهشهر استان مازندران، وزير صنعت، معدن و تجارت از تبريز آذربايجان شرقي و وزير راه و شهرسازي از اصفهان انتخاب شدند. فرق آن‌ها با گيلانيان در چيست كه سهم اين استان‌ها در دولت بايد حفظ شود، ولي گيلان هيچ سهمي ندارد و از همه جالب‌تر آن‌كه اصفهاني‌ها هيچ‌گاه در منافع استاني علي‌رغم همه اختلافات سياسي در كنار هم بوده‌اند.
پس از استيضاح مسعود كرباسيان كه اصفهاني بود و كم شدن كرسي اصفهاني‌ها در دولت، به يكباره استاندار مازندران كه اصفهاني است به‌عنوان وزير راه و شهرسازي در كابينه دولت معرفي مي‌شود! در عين حال مي‌توان اسلامي را يك مازندراني هم دانست كه وقتي يك سال استاندار مازندران بود، خود را مازني مي‌داند؛ چرا كه نمايندگان مازندران به استثناي يك نفر، مابقي آنان از وي در هنگام رأي اعتماد حمايت مي‌كنند.
نگاهي آماري به تعداد نمايندگان اين استان‌ها نشان مي‌دهد كه تعداد نمايندگان نمي‌تواند در اين مسأله تأثيري داشته باشد. آن‌چه كه مهم است، وحدت و يكپارچگي آنان در اصول و منافع استاني علي‌رغم همه اختلافات و سليقه‌هاي سياسي موجود مي‌باشد. گيلان از معاون رئيس جمهور خود انتظار دارد كه به سرمايه‌هاي انساني گيلان توجه بيشتر و حمايتي خاص كند تا گيلان هم در اين ميان در دولت كرسي درخور توجهي داشته باشد:
۱- استان گيلان داراي ۱۳ نماينده در مجلس شوراي اسلامي و بدون وزير در دولت‌هاي يازدهم و دوازدهم
۲- استان مازندران داراي ۱۲ نماينده در مجلس شوراي اسلامي و داراي يك وزير در دولت يازدهم و يك وزير در دولت دوازدهم
۳- استان اصفهان داراي ۱۹ نماينده در مجلس شوراي اسلامي و داراي ۴ وزير در دولت يازدهم و ۲ وزير در دولت دوازدهم
۴- استان آذربايجان شرقي داراي ۱۹ نماينده در مجلس شوراي اسلامي و داراي ۲ وزير در دولت يازدهم و يك وزير در دولت دوازدهم

  • نویسنده : حمید خوش سیرت