خداوند در سوره‌ آل‌عمران در پاسخ به منافقان درباره کشته‌شدن در سفر و جنگ باذکر دونکته شایعات آنها را پاسخ می دهد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ابریشم ، در آیه ۱۵۶ سوره آل‌عمران از قول منافقان آمده است که برادران ما که به سفر رفته و یا رزمنده بودند اگر نزد ما بودند نمى‏‌مردند و کشته نمى‏‌شدند.

حال خداوند در آیات بعد با بیان دو نکته، به شایعات دلسرد‌کننده‏ منافقان درباره مرگ پاسخ می‌دهد.

ابتدا به متن و ترجمه آیات توجه کنید

وَلَئِنْ قُتِلْتُمْ فِى سَبِیلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَیْرٌ مِّمَّا یَجْمَعُونَ‏(۱۵۷)
وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ‏(۱۵۸)

و اگر در راه خدا کشته شوید و یا بمیرید (زیان نکرده‌‏اید، زیرا) آمرزش و رحمت خداوند از آنچه (آنان در طول عمر خود) جمع مى‏‌کنند، بهتر است.(۱۵۷)
و اگر بمیرید یا کشته شوید، قطعاً به سوى خداوند برانگیخته مى‌‏شوید.(۱۵۸)

دو نکته خدا در آیه ۱۵۷ در پاسخ به منافقان

۱. مرگ و حیات بدست اوست. جبهه نرفتن، طول عمر را کم نمى‏‌کند.
۲. کسى که در راه خدا گام بردارد، بمیرد یا شهید شود، برنده است. زیرا او عمر داده، ولى مغفرت و رحمت گرفته است، پس چیزى را نباخته است.

کسانى که در راه سفر به جبهه، یا در راه تحصیل علم، یا سفر براى حج و زیارت، تبلیغ و ارشاد و سایر اهداف مقدّس از دنیا بروند، مشمول رحمت و مغفرت الهى خواهند بود.

اما در آیه ۱۵۸ عبارت «فى سبیل اللّه» نیامده است، زیرا قصد دارد بگوید: محشور شدن همه‏ کسانى که بمیرند یا کشته شوند در هر راهى که باشند، به سوى خداست. اکنون که مرگ براى همه حتمى است و حشرِ همه در محضر خداوند نیز حتمى است، پس چرا بهترین نوع رفتن را با رضایت پذیرا نباشیم؟ اگر مرگ و شهادت، هر دو بازگشت به سوى خداست، پس دیگر نگرانى از شهادت چرا؟

در همین راستا امام حسین علیه‌السلام مى‏‌فرمایند: «فان تکن الابدان للموت انشئت‏ فقتل امرء فى اللّه بالسّیف افضل‏» اگر بدنها براى مرگ آماده شده‏‌اند، پس شهادتِ مرد در راه خدا با شمشیر بهترین مرگ است.(بحار، ج‏۴۴، ص‏۳۷۴)