یادداشت رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان به مناسبت روز خبرنگار

کسانی که از بیرون به رسانه‌ها و نشریات نگاه می‌کنند برایشان تفاوتی بین سردبیر ، مدیر مسئول ، ویراستار ، خبرنگار ، روزنامه نگار؛ عکاس خبری و ستون‌نویس وجود ندارد و به تسامح همه اهالی رسانه به عنوان خبرنگار شناخته می شوند. به همین خاطر، هر سال در روز خبرنگار، به همه کسانی که به نوعی با نشریات و رسانه‌ها همکاری دارند تبریک گفته می شود . مثل سایر مناسبت ها تقریبا یک هفته ای تکاپویی بوجود می آید و در حد توان و بضاعت از زحمات اهالی رسانه تقدیر می‌شود؛ البته شکی نیست که این تقدیرها در حد و اندازه کوشش‌ها و سختی‌هایی که برای پوشش اخبار توسط خبرنگاران به جان خریده میشود نیست ، بلکه تقدیر و تشکری به اندازه امکانات موجود در سازمانهای دولتی و غیر دولتی است .برآن خرده نیز نمی توان گرفت چون اگر طالب تحولات هستیم بی شک باید از سوی اهالی رسانه و مطبوعات مطالبه گری آغاز و پیگیری های لازم صورت پذیرد .
چه بسا بیمه اصحاب رسانه که با حمایت دولت بیش از یک دهه آغاز گشته در ایجاد امنیت شغلی تاثیر گذار و امتیاز ارزشمندی برای رفاه حال اصحاب رسانه و هنرمندان است . البته در این مجالس و دورهمی های کوچک و بزرگ یکسان دیدن همه اهالی رسانه و خبرنگاران، و قرار دادن آن‌ها در یک سطح، اجحاف به خبرنگاران سخت‌کوش و حرفه‌ای است. باور دارم کسانی که به راستی دغدغه ارتقای فرهنگ جامعه و اطلاع‌رسانی درست و شرافتمندانه را دارند، بیش از سایرین شایسته تقدیر و احترام‌اند؛ و روز خبرنگار در واقع روز آن‌هاست. زیرا آن‌ها هستند که با تنظیم خبرهای موثق و تهیه گزارش‌های مستند و تحلیل رویدادها، چراغ رسانه‌ را روشن نگه می‌دارند و با کار حرفه‌ای خود به اهالی رسانه، اعتبار و آبرو می‌دهند.
ناگفته نماند که به برکت ذات کار درحوزه فرهنگ و ارشاد ا سلامی ، از مشکلات کوچک و بزرگ رسانه‌ها و نشریات بی‌خبر نیستیم و گلایه‌های به حق اهالی رسانه را نیز می‌دانیم. اینکه برخی مدیران تحمل نقد، حتی نقدهای ملایم و دلسوزانه را ندارند، اینکه گاهی رسانه‌ها برای منتشر کردن یا نکردن یک خبر یا گزارش تحت فشار قرار می‌گیرند (که البته این جنس فشار به رسانه‌ها، نقض ماده ۲۹ منشور حقوق شهروندی و ماده ۴ قانون مطبوعات است)، اینکه بسیاری از خبرنگاران دستمزد ناچیزی می‌گیرند و فقط از روی تمایلات درونی و علاقه ادامه می‌دهند و مخارج زندگی خود را از مشاغل دیگر تأمین می‌کنند، اینکه فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی کار خبررسانی اصولی و درست را به شدت دشوار و رجوع به رسانه‌های رسمی را کمتر کرده، اینکه افزایش ناگهانی قیمت کاغذ و بالارفتن هزینه‌های چاپ باعث به هم خوردن محاسبات مالی نشریات چاپی شده، اینکه مسائل معیشتی و رشد مخارج زندگی وچالش بی سوادی سفید مردم را از مطالعه دور کرده و چه بسیار مشکلات دیگر . اما اینها مانع امید به آینده و دستیابی به روزهای بهتر نمی تواند باشد .
جامعه امروز بیش از هر زمان به افراد خوش بین ، خلاق و دلسوز نیاز دارد .هرکدام از ما باید برای تحقق آینده‌ای روشن تلاش کنیم. نه خودمان را فریب بدهیم و مشکلات را کوچک بینیم ، نه با دیدن موانع دلسرد شویم و دست از کار بکشیم.
بسان این شعر سعدی بزرگ :
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم
و در پایان، صادقانه معتقدم که حتی در عصر حاضر که عصر سیطره فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی است، هنوز رسانه‌های رسمی جایگاه مهمی در جامعه ما دارند و نقش آن‌ها و ضرورت وجودشان را نمی‌شود و نباید انکار کرد. ما به خبرنگاران جدی و حرفه‌ای و نیز به رسانه‌های شناسنامه‌دار و مسئولیت‌پذیر نیاز داریم که از طریق آن‌ها خبرهای راست را از شایعات جدا کنیم.
فقدان تعهد حرفه‌ای در تعدادی از خبرنگاران ، استفاده از رسانه بعنوان حربه قدرت و فشار ، هوچی گری ، نزاع های داخلی و شخصی ، ضعف در نگارش ، کپی اخبار و استفاده آن بدون ذکر منبع خبر از ضعف‌های آشکار و فاحشی است که دیده می‌شود اما نافی نیاز ما به خبرنگاران کاربلد و رسانۀ مسئول و تاثیر ارزشمند رسانه ها نیست و چنان که آشکار است بیشتر اهالی رسانه افرادی هستند که حقیقتا به سازندگی ،ارتقای فرهنگ جامعه ،اطلاع‌رسانی درست و غیرمغرضانه فکر می‌کنند و به خاطر خوشایند یک مدیر و دشمنی با مسئول دیگر ، اصول حرفه‌ای کار خود را زیرپا نمی‌گذارند. از خداوند منان برای اهالی رسانه طلب توفیق می‌کنم و امیدوارم که خبرنگاران عزیز ما در انجام وظایف‌شان همیشه کامیاب ، سربلند و مانا باشند .